Ein í bragga, Magga, gægist út um gluggann,
bráðum sér hún Skuggabaldur skunda hjá.
Enn einn túrinn, stúrinn, olíu á skúrinn
er erfitt nema fyrir fjandans aur að fá.

Í vetur, betur gekk henni að galdra
til sín glaða og kalda karla sem oft gáfu aur.
En Magga í sagga, situr ein í bragga
á ekki fyrir olíu er alveg staur.

Fyrst kom bretinn, rjóður, yndislega góður
þá bjó hún Magga á Borginni í bleikum kjól.
Svo kom kaninn, þaninn, kommúnistabaninn
þá kættist Magga ofsarlega og hélt sín jól.

Svo færðist aldur yfir eins og galdur
og ávallt verra og verra var í karl að ná.
Nú er Magga stúrin því olíu á skúrinn
er erfitt nema fyrir fjandans aur að fá.

Ein í bragga Magga, gægist út um gluggann
bráðum sér hún Skugga Baldur skunda hjá.
Enn einn túrinn, stúrin, olíu á skúrinn
er erfitt nema fyrir fjandans aur að fá.

Í vetur betur gekk henni að galdra
til sín glaða og kalda karla sem oft gáfu aur.
En Magga í sagga situr ein í bragga
á ekki fyrir olíu er alveg staur.

Magnús Eiríksson