Máninn fullur fer um geiminn
fagrar langar nætur.
Er hann kannski að hæða heiminn
hrjáðan sér við fætur?
Fullur oft hann er
það er ekki fallegt, ónei.
Það er ljótt
að flækjast þar, að flækjast þar
á fylliríi um nætur.

Stjáni fullur fer um stræti,
fagrar tunglskinsnætur.
Fullur ástar, ungrar kæti,
elskar heimasætur.
Þannig oft hann er,
það er ekki fallegt, ónei.
Það er ljótt,
því ein er hér og önnur þar
og Efemía grætur.

Jón Óskar - 1941