Sofðu litla lýra
þér líður betur þá
þeir sem vilja vaka
verða að syrgja og þrá.

Hélt hún ekki á blómum
í hvítri og mjúkri hönd
og lagði um barminn ljósa
litfríð silki bönd.

Svo að litla hjartað
sofið gæti rótt
dreymdi fagra drauma
dreymdi aldrei ljótt.

En breiðu silki böndin
biluðu á sömu stund
og litla hjartað hennar
hneig í fyrsta blund.

Sveinn Jónsson