Skammt frį bęnum Stóruborg ķ Vesturhópi er hamraklettur hįr og mikill um sig a hęš nokkurri eša įsi fyrir vestan Vķšidalsį; hamar žessi er kallašur Borg eins og bęrinn eša žó heldur Borgarvirki. Aš noršan- og vestanveršu er virkishamarinn ekki minna en tķu fašma į hęš, myndašur af nįttśrunni af eintómu fimmstrendu stušlabergi; aš sunnanveršu hefur virkiš veriš miklu lęgra af nįttśrunnar völdum, en žar hafa fornmenn hlašiš giršinguna af svo miklum stórgrżtisbjörgum aš varla mundu fimm eša sex menn hreyfa žau śr staš og į sama hįtt er austurhliš virkisins hlašin, og hefur žar veriš gengiš ķ žaš žó dyrnar séu nś mjög fallnar.Virkiš er tvö hundruš fašma ummįls og einkar vķšsżnt af žvķ eins og žaš sést langt aš. Innan er virkiš dalverpi lķtiš og grasi vaxiš og uppsprettulind ķ, og sjįst žar enn ummerki lķtilla hśsakofa.
Af žvķ enginn žykist vita meš vissu hver žetta virki hefur hlašiš žar sem mannaverk eru į žvķ, hafa žeir sem um žaš hafa ritaš getiš sér til aš žaš mundi annašhvort hafa gjört Finnbogi rammi, mešan hann bjó į Borg, til varnar sér fyrir ófriši Vatnsdęla, žó hvorki sé žess getiš ķ Vatnsdęlu né Finnboga sögu, eša žį Barši Gušmundsson frį Įsbjarnarnesi til varnar sér og félögum sķnum fyrir Borgfiršingum eftir Heišarvķgin, og vantar žvķ mįli einungis til sönnunar of meinlega aftan af Heišarvķga sögu sem hvergi fęst nś fullkomin, žvķ munnmęlin hafa aš fornu og nżju, aš minnsta kosti frį dögum Pįls Vķdalķns og allt til žessa dags, hiklaust eignaš Barša, sem almennt er kallašur Vķga-Barši, og félögum hans Borgarvirki og fullherma aš žaš hafi stašiš og eigi aš standa ķ henni.
Eftir žaš žeir Vķga-Barši höfšu hefnt Halls bróšur hans į Borgfiršingum, segja munnmęlin, lét Barši bśa til virki žetta af žvķ hann bjóst viš aš Borgfiršingar mundu leita noršur til hefnda eftir mannskaša žann sem žeir höfšu bešiš fyrir Noršlendingum ķ Heišarvķgum.
Barši lét ekki ašeins gjöra virkiš, heldur setti hann menn į tveim stöšum, annan į Žóreyjarnśpi ef Borgfiršingar fęru Tvķdęgru, en hinn į Raušanśpi ef žeir kynnu aš fara Arnarvatnsheiši, annašhvort ofan ķ Vķšidal eša Vatnsdal. Skyldu njósnarmenn žessir kynda vita ef žeir yršu varir Borgfiršinga.
Barši var nęrgętur um žetta žvķ Borgfiršingar komu, en ekki er getiš hvora leišina žeir fóru aš sunnan. Fór žį Barši ķ virkiš og menn hans, en Borgfiršingar settust um žaš og sóttu aš nokkrum sinnum, en varš ekki įgengt.
Ętlušu žeir žį aš svelta virkismenn inni og segir žį ein sögnin aš žeir Barši hafi haft nógar vistir og hinir hafi snśiš frį viš svo bśiš eftir hįlfan mįnuš.
Ašrir segja svo frį, og gekk sś sögusögn einnig į dögum Pįls Vķdalķns, aš svo hafi žrengt aš mat virkismanna įšur Borgfiršingar hurfu frį umsįtrinu aš allar vistir voru upp gengnar nema eitt mörsišur.
En seinasta sinniš sem Borgfiršingar sóttu aš hafi einhver af virkismönnum kastaš mörsišrinu įsamt grjóti śt ķ flokk Borgfiršinga virkinu til varnar. Hafi žį Borgfiršingar rįšiš af žvķ aš gnógt vista vęri ķ virkinu og žvķ horfiš frį.
En nś gengur sś sögusögn nyršra aš Vķga-Barši hafi einu sinni oršiš žess įskynja aš Borgfiršingar voru aš žinga um žaš fyrir utan virkiš aš virkismennina mundi brįšum žrjóta vistir. Hafi Barši žį kallaš į bryta sinn og bešiš hann aš sżna sér hversu mikinn forša žeir ęttu eftir. Kom žį brytinn meš mörsišriš og sagši žaš vęri eitt eftir af matvęlum žeirra.
Barši hjó mörsišriš sundur ķ mišju og fleygši bįšum stykkjunum śt af virkinu ķ žröng Borgfiršinga žar sem žeir voru aš ręša um vistaskortinn. En viš žetta bragš Barša er sagt žeir hafi snśiš svo bśnir sušur aftur og ętlaš aš virkismenn hefšu matarnęgtir miklar. Bįšum žessum frįsögnum fylgir mįlshįtturinn: "aš kasta śt mörsišrinu."
(Žjóšsagnasafn Jóns Įrnasonar - Textasafn Oršabókar Hįskóla Ķslands)
Netśtgįfan - jślķ 1998