======================
Eiríkur prestur var jafnan fátćkur; var ţađ oft siđur hans ađ ganga á veg fyrir ferđamenn og biđja ţá um á pela eđa í hiđ minnsta ađ súpa á.Einn sem kom sunnan úr Keflavík og flutti brennivínskvartél synjađi Eiríki um minnsta smekk ţar af og hélt áfram austur í Óseyri. Sá hestur sem kvartéliđ var á fór á undan, ţví lestin var rekin. Hann stanzađi ekki viđ og lagđi í ána og synti yfir. Allt hélzt á honum nema kvartéliđ.
Ţađ rak síđan á Vogsósareka óspillt og gjörđi Eiríkur manninum orđ af ţví og varđ hann feginn og sókti ţađ, en ađrir segja hann gćfi ţađ Eiríki.
Annar sem neitađi Eiríki um brennivínssmekk flutti tvö brennivínskvartél á ljósum hesti og sat dálítil stúlka ofan á milli.
Mađurinn rak austur í Óseyri og vóru ţar fyrir margir menn. Einn er nefndur Brynjúlfur frá Baugsstöđum, rammur ađ afli.
Lýsingur hélt áfram og lagđi í ána. Brynjúlfur hleypur til og vill taka hestinn og nćr um klyfberabogann, en hesturinn stöđvast ei ađ heldur og brýzt áfram, en svo fast hélt Brynjúlfur ađ allar gjarđir slitnuđu og hélt hann eftir klyfberanum og kvartélunum og stúlkunni. Ađrir tóku reiđinginn ţví hann féll niđur, en hesturinn synti austur yfir međ beizlinu einu.
Ţegar Eiríkur frétti ţetta varđ hann hissa og mćlti: "Sterkur mađur er Brynjúlfur á Baugsstöđum."
(Ţjóđsagnasafn Jóns Árnasonar)
Netútgáfan - ágúst 2001