======================
Einu sinni komu vermenn er ötlušu til sjóróšra śt ķ Grindavķk, aš Vogsósum. Žeir beiddust gistingar og var žeim veitt hśn.Hesta höfšu žeir mešferšis, en ekki gįtu žeir um žį viš prestinn žvķ žaš vóru samantekin rįš žeirra aš stela heyi handa žeim frį presti til nęturinnar sér til śtgjaldaléttirs, og framkvęmdu žeir žetta.
Nęsta dag fóru žeir af staš; en žegar žeir komu śt aš ósnum sem var į leišinni gįtu žeir hvergi komiš hestunum vegna žorsta og vóru žeir aš drekka allan daginn žar til kveld var komiš og skyggši aš meš kafaldi svo žeir uršu aš snśa heim aftur aš Vogsósum og voru žar nęstu nótt.
Prestur spyr žį hverju žaš sętti og uršu žeir aš segja hiš sanna af žorsta hestanna naušugir viljugir.
Žį segir prestur: "Žaš er sölt Vogsósatašan piltar. Og leikiš ekki žetta oftar."
Žeir uršu sneyptir og bįšu hann fyrirgefningar.
(Žjóšsagnasafn Jóns Įrnasonar)
Netśtgįfan - september 2001